رهـــــایی

در سرمای پائیز با انتظاری طولانی آمدی سلام کردی...

و من نیز به رسم پائیزانم سلامت را جواب دادم...

 تقدیم به عشق زندگیم

مدتی است که از روزهای سرد و خاموش قدیمی فاصله گرفتم

 و دل عاشق خود را بدست کسی سپردم که بی نهایت دوستش دارم ،

کسی که روزهایم با او معنا گرفتند و او شد فانوس دریای دل تنهای من .

الهی تو او را برایم فرستادی و من شاکرم،

چرا که او مرا از دست نگاه های سنگین و بی مهر رهایی بخشید.

چشمانم را به روی افق تازه ایی باز نمودم افقی که زیبایی و پاکی  آنرا می ستایم.

 ثانیه ها به سرعت یکی پس از دیگری گذشتند و نوید جشن بزرگ عشقم را به قلبم رساندند

جشنی که قشنگترین روز عالم را برایم رقم زد .

همراه خوبم در این جشن با شکوه از تو تقاضا می کنم که هیچ زمانی تنهایم نگذاری .

تو خوب میدانی که من در نگاهت خانه کردم و هرگز نمی خواهم که آن را ترک نمایم

در هیاهوی این خلقت عظیم و در تلاطم زندگی چکاوکهای زیبا

سر بر سینه ی تو نهادم و در وصفت همچون بید مجنون آرام ،آرام

نوای نوازش بخش و دلنشین مهربانی تو را سر دادم و خود را غرق در اوج محبت تو ساختم

بگذار تا بازیچه ی افکار رنگین کمانی تو باشم ،

این منم شکسته چون قابی قدیمی در اتاقی پر از خاطره های صمیمی

 با یادگاریهایی از جنس سکوت و حسرت

آیا هنوز هم سفری برای دوست داشتن در راه است تا اندیشه ام را از عشق به آن پر سازم .

اندیشه ام را پر کنم از سکوت چشمهایش به مانند دختری که اولین بار است عاشق شده

 و غرق در غوغای احساسات خوب و رویایی است

زندگي را دوست دارم ،دوست دارم با تو باشم
يا تو باشي در کنارم ،باتو باشم ،باتو باشم
زندگي بي عشق يعني ، لحظه ها را پوچ کردن
بر سر کوي محبت ،پانهادن ، کوچ کردن
زندگي کردن کجا و زنده بودن؟
گوش کردن ، دل سپردن يا صداي زنده ها را ناشنودن
زير پاي خود نديدن ، آسمان ها را ستودن
آزمون هاي دنيا را دوباره آزمودن
آزمون را نخواهم ، زندگي را دوست دارم
زنده بودن را نخواهم ، زندگي را دوست دارم....

کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را دست خزان نمی سپرد

کاش فریاد آنقدر بی صدا بود که حرمت را نمی شکست

و کاش مرگ معنی عاطفه را می فهمید

وکاش این کاشها واگرها از اعماق ضمیرتان سر بر نمی آورد

ودل سر سبزیتان را به شورستان تبدیل نمی کرد؛کاش

واژه هایتان آنقدر با لبهایتان صمیمی بودند که برای بیان کردنش

به شهامت نیاز نبود

وکاش دل هایتان آنقدر خالص بودند که

  دعا ها قبل از پایین آمدن دستهایتان مستجاب می شد